Złote myśli:

W swoim domku nadwiślańskim.
Skąd ten smutek i tęsknota?
Jedno dziecię! Jedno dziecię!
Wzięty w niebo, usłyszany,
Nic dziwnego, że się łzami
Niechże zdrowo im się chowa,
Czy w robocie, czy w alkowie!
Twoje plemię się rozmnoży
Przy blaskach gromu,
Jak puste kłosy z podniesioną głową,
Gwiazdę ognistą…
Mogił… popiołom.
— „Giniemy… Córki nasze — w nędzy i rozpaczy…
— „Giniemy… Córki nasze — w nędzy i rozpaczy…
Zaroiło się w sadach od tęcz i zawieruch —
Smutno mi, Boże!

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn